Barış Özmen

Bir Fıkranın Göremediği Hakikat

Bazıları bir halkı birkaç cümlelik fıkralara sığdırabileceklerini sanıyor.

Oysa benim tanıdığım Kürt kadını; çileyi sabırla taşıyan, yokluğu onuruyla karşılayan, ailesini ayakta tutmak için ömrünü tüketen bir vakarın adıdır.

Ben, eve girerken dahi edebinden toparlanan, haysiyetini evlatlarının önünde bile muhafaza eden bir Kürt kadınının oğluyum.

Bu yüzden Kürt kadınlarını küçümseyen her söz, benim için yalnızca kötü bir espri değil; annelerimizin alın terine, emeğine ve şahsiyetine uzatılmış bir saygısızlıktır.

Mizah; zekânın ürünüdür. İnsanları etnik kimlikleri üzerinden aşağılamak ise mizah değil, önyargının dile gelmiş hâlidir.

Bu ülkenin dağlarında, ovalarında, köylerinde ve şehirlerinde nice Kürt kadını; sessizce fedakârlığın destanını yazmıştır.

Evladını büyütmüş, ailesini korumuş, acısını içine gömmüş ama vakarından hiçbir şey kaybetmemiştir.

Onları tanımayanlar fıkra anlatır.

Tanıyanlar ise saygıyla susar.

Çünkü Kürt kadını, birkaç kişinin kahkahasına malzeme olmayacak kadar büyük bir emeğin, derin bir ahlakın ve sarsılmaz bir haysiyetin adıdır.

Barış ÖZMEN