mühendis, belediyeci
ŞİİRLERİ
GÖLGEM AYAK UCUNDA
Sessiz bir akşam, yankilanirken odanda
Tutkun, merhametin
Ve yüreğinde sonsuzluğun kanatları çırpınır
Ve kilometrelerce ötede
Yapayalnız ellerim
Çizerken kavisler kalp atışlarım
Ve tenha gecenin
Boşluguna düşer sesin.
Bir yanda hülyaların, bir yanda aklın karışır
Ve tutarsın tüm yalnızlığınla geceyi
Vazgeçemediğim narçiçeği
Gölgem ayak ucunda
Ve bense...
Şehrin öbür ucunda
Daha unutamadık mı mor duyguları
Ve nazın karıştığı karşı yamaçları
Alev renginde suları
Kesişmişti ekseninde zaman
Ve bir türlü sevmeyi öğrenemediğimiz
Yoksulluklarımızda talan
Bir dirhem zifiri karanlığa buladık güneşi
Ve tüketemediğimiz kavuşma sevdalarını
Yasladık yüreğimizi her akşam gün batımlarına
Sukûtun örttüğü mahçup gecelerimize
Ve bir de ıpıslak gözlerimize
Ayrıştığımızı sandık her şafakta
Ve inceldi gözbebeklerimizde ayrılık
Dışarıda pusu kurmuş sonbahar
Ve söküm verdi sökemediğimiz dağlar
Ayrıştığımızı sanarak
İçimizde pişmanlık sağanak sağanak
Ve vazgeçemediğim narçiçeği
Gölgem ayak ucunda
Ve bense şehrin öbür ucunda...
HAYKIRIŞLAR YÜRÜR
Top mermileri yağar sanki
Issızlığımın mevzilerine
Kartal pençesinde kanlar içinde kanatlanan
Zulmün keskinliğini sınasa zaman
Gençlik iksirinde yol bulur özgürlük
Haykırışlar yürür her sabah gök sakinliğine
Ve doğum sancısının çığlıklarında
Bir çocuk hevesidir yeniden yapılanan
Gözlerimde süzdüm güneşi kıpkızıl
Ve kulaçlarımda mesafeler tükendi
Göçtük Anadolunun bir ucundan öbür ucuna
yorgunluklarımda bir güldü düşen avucuma
OĞLUMA
Umutlarımız çoğaldı yüreğimizde
Ve gelincikler serpildi bu bahar
Artık ağaçların dallarında kuş yuvaları
Ve her çiçekte bir arı
Hele sevgi gülücüklerin yok mu
Gözlerinde zaman ötesi kainat
Bir mühim olay
Ve senin varlığın hakikat
Masum yüzün, küçücük ellerin
Zembereği eskimiş besbelli bu şehrin
Her şeye rağmen
Heyecan, mutluluk ve sen
Ve bir de annen
